Zgodnie z art. 18 3b § 1 pkt 2 w zw. z art. 18 3a § 1 k.p. za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn, w szczególności: płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, bez względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, którego skutkiem jest m.in. niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia. Co to oznacza dla pracownika? Pracownik, który wywodzi swoje roszczenie z faktu naruszenia wobec niego zakazu dyskryminacji obowiązany jest wskazać przyczynę nierównego traktowania, np. wiek, niepełnosprawność, zatrudnienie na czas określony. Brak uprawdopodobnienia tej przyczyny (niedozwolonej przyczyny) będzie skutkować oddaleniem powództwa pracownika. Sąd Najwyższy w wyro...
Jedną z podstawowych zasad prawa pracy jest obowiązek pracodawcy ułatwiania odnoszenia kwalifikacji zawodowych. W art. 17 k.p. wskazuje się, że pracodawca jest obowiązany ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Poprzez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą (art. 103 1 § 1 k.p.). Na obowiązek pracodawcy podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników wskazuje również art. 94 pkt 6 k.p. W orzecznictwie i doktrynie jednolicie uznaje się, że przepisy kodeksu pracy nie dają pracownikowi podstawy do występowania z roszczeniami z tego tytułu. Warto zwrócić uwagę na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2005 r., II PZP 2/05, w której Sąd Najwyższy wywodzi, że cyt.: Mimo imperatywnego sformułowania obowiązku ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych, pracodawca nie ma obowiązku stwarzania warunków do uzyskania określonych kwalifikac...